Burn-out bore-out coachen & managen
3 dagen
Merelbeke
Deze gespecialiseerde opleiding biedt je de expertise om mensen met burn-out effectief te ondersteunen in hun herstelproces doorheen zes krachtige modules.
StartData:
%402x%20DARK.svg){kind=icon}
Laatst kwam er een dame met de deur in huis vallen en wel als volgt: “Wat heb ik nu eigenlijk: is dat burn-out of bore-out? Maar mijn zus dacht eerder aan een depressie!” De toon was gezet. “Daar moet ik eens een blog over schrijven”, flitste door mijn hoofd. Dus ben ik meteen in de materie gedoken en heb ik samen met die dame de verschillen verkend. Ik deel het graag met jou, zodat je alvast niet overspannen geraakt door dat uit te vissen.
Burn-out, overspanning, bore-out en brown-out: vier gezichten van uitputting, maar met verschillende oorzaken en gevolgen.
Laat ons maar beginnen met die laatste term: ‘overspannen’. Dat hoorde je vroeger wel eens en nu lijkt die door de burn-out tsunami weggespoeld. Is er een verschil tussen overspannen en burn-out? Als je de boog te lang gespannen houdt – lees de stress te lang aanhoudt – , raak je overspannen en uitgeput. En dat is ook wat iemand met burn-out overkomt. Het zijn dus veeleer synoniemen. Dat verklaart ook waar ‘opeens’ burn-out vandaan komt. Vroeger bestond dat toch niet? Jawel hoor, alleen had het een ander etiket, ‘overspannen’ dus. Wat niet wegneemt dat de laatste tien jaar het aantal mensen dat met burn-out geconfronteerd wordt aanzienlijk toenam. Waarom dat zo is? Daar kom ik later nog op terug in een aparte blog.
Mensen met burn-out willen wel, maar kunnen niet meer. De batterij is plat, men is langdurig over de eigen grens gegaan. Soms situeert zich dat alleen op werkvlak, soms ook in de privé-sfeer. Concreet betekent dat wel dat deze mensen op het ene terrein – werk bijvoorbeeld – geen energie meer hebben, maar wel goesting hebben om een uitstapje naar zee te maken. Dat stuit vaak op onbegrip uit de omgeving, maar het houdt niet in dat er geen burn-out is.
Daarmee onderscheiden burn-outers zich van mensen met een depressie. Die willen gewoon niet meer – en dat is niet pejoratief bedoeld. Het is heel beangstigend wanneer je ‘levenswil’ weggesijpeld lijkt, er simpelweg geen goesting meer is om aan iets te beginnen. Depressie blijkt slechts zelden een probleem te zijn dat enkel naar de werkomgeving verwijst. Daarom verwijzen wij coachees met tekenen van depressie steeds door naar een huisarts of psycholoog.
Mensen die worstelen met bore-out hebben dan weer het contact verloren met wat ze zelf willen. Of het contact is te zwak om tot actie over te gaan. De wil is er wel nog en zit ook te duwen. Ze blijven echter doen wat anderen van hen verwachten en sussen zichzelf met een plausibele uitleg. Weg-rationaliseren heet dat.
Vaak gaat het over de gouden kooi op financieel vlak (bijvoorbeeld mensen met hoge anciënniteit en dito verloning wat zich vooral in grotere organisaties voordoet) of andere voordelen zoals een gunstige uurregeling, veel verlof enz. De job verveelt hen of men is erop uitgekeken. Als die job dan veeleisend is, dan vraagt het bovenmaats veel inspanning om deze te blijven doen. De bore-out heeft dan dezelfde gevolgen als de burn-out: men is uitgeteld!
En hoe zit dat dan met brown-out? Die mensen zitten vast gebeiteld op een plek en stellen zich daarin. Meestal hebben zij ambities buiten het werk en zijn ze voorzitter van de sportclub of iets dergelijks. Ze kijken neer op hun eigen job en op de organisatie waar ze deel van uitmaken. Mensen met brown-out zijn daarom geneigd tot sabotage. Denk aan het negeren van deadlines, laksheid, het verzinnen van smoesjes om onder taken uit te komen, enz. Het zijn meesters ‘rook-gordijn-optrekkers’. Ze vertragen de werking van het bedrijf. ‘Shit’ dus voor de organisatie, vandaar de naam ‘brown-out’.
Wie op zoek is naar een wettelijke definitie van burn-out, bore-out en andere, is er trouwens aan voor de moeite. Momenteel bestaat er geen wettelijke omschrijving. De bestaande wetgeving rond burn-out en bore-out werd immers niet in het leven geroepen om iets duidelijk te maken, maar om de kosten voor de gemeenschap te beperken. Maar dat is voer voor een volgende keer…
