Van pastoor naar entertainer

Van pastoor naar entertainer

Marc komt bij me binnen met als loopbaanvraag: “Wat wil ik nu eigenlijk?” Tijdens de begeleiding valt hij van de ene ontdekking in de andere. Is hij nu een pastoor, een volger, of wil hij toch liever een entertainer zijn?

Hij heeft een mooie loopbaan in de maritieme wereld, maar kende ook een burn-out enkele jaren terug. Via mindfulness heeft hij toen als mens een ommezwaai gemaakt. Toch is hij nu hervallen.

In volgmodus

Aan de buitenkant ziet alles er goed uit bij Marc: een rustig, vriendelijk gelaat, hij glimlacht gemakkelijk. Hij vindt zichzelf ook een ‘pastoor‘: mensen komen met hun persoonlijke verhalen bij hem.

We overlopen zijn gehele loopbaanpad. Er komen enkele opmerkelijke uitspraken naar voor: “Ik doe graag wat een ander wil”. Marc merkt dat hij doorheen zijn loopbaan erg veel rekening gehouden heeft met wat anderen verwachten. Dat bepaalt nu nog steeds zijn gedrag op het werk. Hij neemt alles aan. Of hij het kan of niet. Hij zit in de volgmodus.

“Ik ben dus een volger?!”, besluit hij zelf.
De twijfelende toon doet me de vraag herformuleren: “Ben jij een volger?”
“Blijkbaar wel”, besluit hij na wat twijfelen.

We brengen de gevolgen in kaart en ook de overtuigingen die hem beperken. Hij legt zelf de link met zijn veeleisendheid ten opzichte van zichzelf en hoe hem dat over zijn grenzen duwt. Hij weet nu waar die burn-out vandaan komt en heeft een strategie om zijn grenzen te bewaken.

Profiteurs en tafelspringers

De volgende sessie komt Marc terug en geeft aan er veel mee bezig geweest te zijn. Ook meldt hij terloops dat zijn vrouw toch wel schrok van die conclusie. Na wat reflectie komt hij tot het besluit dat zijn gedrag situationeel bepaald is.

We gaan in op 2 andere uitspraken die Marc zich liet ontvallen in de eerste sessie: “Anderen vragen zich niet af of ik het wel kan” en “Ik walg van profiteurs. Ik snap dat niet.” Ik vraag hem even bij het gevoel stil te blijven staan. Dat maakt veel wakker. “Het zijn tafelspringers”, verklaart Marc. We draaien de uitspraken die hij doet om: zo vinden we voorbeelden waarin hijzelf doet wat hij anderen verwijt. In lichtere mate misschien, maar toch duidelijk. Dit is best shockerend voor hem. Ik vraag hem bij zijn gevoel te blijven en zich af te vragen of hij ergens ook zo een beetje ‘tafelspringer’ wil zijn? Hij knikt: “Ja, eigenlijk wil ik zo meer zijn, veel meer zelfs”.

Ik vraag hem wat een gezonde vorm van ‘tafelspringen’ zou kunnen zijn.
“Dat is entertainen, mensen kunnen motiveren. Die profiteurs die kunnen dat”, geeft hij eerlijk toe.
“En wat zou je daarvoor jezelf moeten toelaten om te doen?”, vraag ik hem vervolgens.
“Ik zou me moeten durven tonen, spontaan. Zonder vooraf bezig te zijn met wat zij willen.”

Remmingen en nieuwe inzichten

Uit een bijkomende oefening wordt hem duidelijk waar deze remming vandaan komt: de relatie met zijn vader was lastig voor Marc. Hij moest opletten wat hij zei tegen zijn vader, zo niet volgde er soms maanden van stilte. Hij voelt nu duidelijk aan dat hij eigenlijk van zichzelf walgt: Marc mag van zichzelf niet ‘op tafel springen’.

Marc geeft aan dat deze inzichten nieuw zijn voor hem en een ander licht werpen op zijn ‘walging’, ‘profiteurs’ en ‘tafelspringers’ en op de reden van zijn burn-out. Als oefening neemt hij mee na te gaan wat hem nu nog tegenhoudt wat meer ‘entertainer’ te zijn. In de daaropvolgende sessies werken we aan meer in de eigen kracht te gaan staan in het werkveld.

Zijn beginvraag ‘wat wil ik nu eigenlijk?’ heeft een heel andere wending genomen dan verwacht. “Het is niet zozeer weten waar ik naartoe wil, het is weten wat er nog wil groeien”, besluit Marc.

Marc is erg onder de indruk van de impact die het traject heeft gehad en hoe het zijn kijk op de wereld rondom hem veranderd heeft. En ik ben onder de indruk van de snelheid waarmee hij deze thema’s heeft doorwerkt: een ommezwaai op 4 sessies en 8u begeleiding!

Wil je ontdekken wat er bij jou nog kan groeien? Een NextStep coach helpt je op weg!

Klik hier voor een gratis kennismaking