Van lijden naar leiden

Van lijden naar leiden

Christine wil weten wat haar mogelijkheden nog zijn. Zij is begin vijftig en uitgekeken op haar job als verantwoordelijke voor een afdeling in de zorgsector met een twintigtal werknemers. Bovendien dreigt ze er nog een andere kleinere afdeling bij te krijgen. Ze vindt zichzelf trouwens geen geschikte leidinggevende: “Ik heb daar al heel wat cursussen voor gevolgd, maar het passeert me, ik kan het niet pakken”.

Manusje van alles

We brengen Christines loopbaantraject in kaart. Wat vaak terug blijkt te komen is de moeilijkheid om mensen aan te sturen. “Ik lijd i.p.v. te leiden.” Toch voelt ze zich telkens weer aangetrokken tot dergelijke jobs en vinden ook anderen haar capabel. “Van waar komt deze discrepantie?” vraag ik. “Dat heeft te maken met het feit dat ik alles wel in orde krijg. Ik ben een manusje-van-alles, dat heeft de directie graag.”

De muur

We brengen haar taken in kaart en vergelijken ook met iemand die het heel wat minder zwaar heeft in dezelfde soort job. “Ja, maar die maakt het zichzelf gemakkelijk.” Als we het nauwkeurig in kaart brengen merken we dat Christine heel wat uitvoerend werk doet. Wat maakt dat zij deze taken op haar neemt? “Ik wil mensen niet lastig vallen.” Ze stelt voor zichzelf vast dat ze niet goed weet vanwaar ze deze overtuiging haalt. Voor bepaalde taken zijn er wel degelijk mensen die dit goed en graag zouden doen. Kwestie van duidelijke verdeling overeen te komen. Wat is dan wel het probleem: “Ik ben bang om iets te vragen aan anderen, telkens weer moet ik dan precies een muur over. Het is bijna niet te doen.” Dat kost haar bergen energie. Is dat ook de reden dat je deze job niet langer wil? Ze bevestigt. Hoe lang kent ze die muur al? Van jongs af aan. Christine is akkoord om de patronen uit haar jeugd te bekijken.

Schrik

We maken een familieopstelling. Zij is de jongste en heeft drie oudere broers. Haar vader was een ernstig man maar had een koprol gemaakt bij haar geboorte. Dat verhaal was gekend. Ze werd steeds op een schavotje gezet. Ze heeft nooit een goed contact met haar broers gehad en begrijpt nog steeds niet waarom. Nadat we verder bevraagd hebben wordt haar plots duidelijk waarom. Haar broers voelden zich te kort gedaan door de positie die zij heeft gekregen. Nu pas ziet ze dit. Als we nagaan wat dat betekend heeft in de communicatie staat ze versteld over hoe het haar communicatie beperkt heeft. Er was weinig contact mogelijk met haar broers, ze heeft altijd schrik gehad van hun reactie, ze verstond die niet. Ze ziet nu waar de muur vandaan komt. In haar beeld brokkelt hij nu af. Ze voelt de angst wegebben.

Communicatie

Tegelijk beseft Christine dat ze zovele jaren zich niet bekwaamd heeft in het communiceren. Die achterstand moet ze nu inhalen. Aan het eind van de derde sessie geeft ze aan dat ze daar nu wel goesting in heeft. En een andere job, is dat nog aan de orde? “Eigenlijk niet,” antwoordt ze, “ik moet eerst aan mezelf werken en heb daar in mijn huidige omgeving alle kansen toe.” Ze ziet haar verantwoordelijke job opnieuw als een uitdaging en vat moed om zich als echte leider te bekwamen. Ze schrijft zich in voor onze communicatiecursus. Toppie is dat!

Wil jij je ook graag inschrijven voor de communicatiecursus, dan kan dat hier.

Loopbaancoaching help jou om de volgende stap te zetten naar een betere werkervaring. Schrijf je hier in voor een gratis kennismakingsgesprek.