Heel vaak zien we in de loopbaancoaching dat mensen verandering willen, ze willen het anders dan het is. In de loopbaancontext is dat dan een job met meer afwisseling, andere inhoud/taken, meer balans, meer energie, zinvollere materie, beter betaald, meer verlof enz. Eigenaardig is echter dat in dezelfde omgeving andere mensen wel kunnen blijven werken. En sommigen niet: hoe komt dat toch?

Opgebouwde frustratie

Vaak gaat dit gepaard met de nodige frustratie die gedurende jaren is opgebouwd, tot er een moment komt waarop je het gevoel hebt te moeten veranderen. Hoe bouwt die frustratie zich op? Dat is eenvoudig te verklaren en het komt neer op deze mantra:

Als je dezelfde dingen blijft denken
Zal je dezelfde gevoelens blijven hebben
Wat je aanzet hetzelfde te blijven doen
waardoor je dezelfde feedback krijgt
wat je overtuiging versterkt om dezelfde dingen opnieuw te doen

De feedback loop is dan rond: je doorloopt dezelfde cyclus opnieuw. En opnieuw. En opnieuw. Als je goed kijkt, zie je dus dat de belangrijkste reden hiervoor is, dat we dezelfde dingen blijven denken.

De attitude van de wetenschapper

Wat is dan het verschil met de mensen die zich niet lijken te storen aan die werkfactoren waar jij het moeilijk mee hebt?  Deze mensen hebben zich de attitude van een wetenschapper aangenomen.
Wetenschappers zorgen met hun nieuwe inzichten voor een wereld in evolutie, door gericht te onderzoeken. Daarbij doorlopen ze de cyclus:

Hypothese uitwerken→ Hypothese aftoetsen → Hypothese aannemen of verwerpen.

denken als een wetenschapper

Zo zijn we kunnen evolueren van een newtoniaanse fysica naar de relativiteitstheorie en vervolgens de kwantumtheorie. ‘Eerst de stelling, dan het bewijs‘, heette dat vroeger op school. Doen we dat ook als mens? Nee. Als mens zijn we meestal niet bewust van onze stellingen. In mensentaal heet dat overtuigingen. We nemen ze klakkeloos aan voor waar. Als dat overtuigingen zijn over anderen en onszelf zijn dat oordelen. De praktijk leert dat het vaak veroordelen is. En dat komt als beschuldigend binnen. Uiteraard! En dan zitten we in een spanningsveld waar we uiteindelijk uit willen ontsnappen.

Activeer de wetenschapper in jou

Ben jij je bewust van je oordelen over jezelf en anderen? Van de oorsprong van die oordelen? Dat is een manier om die patronen te doorbreken. Een andere is opinies van anderen omtrent je thematiek serieus te nemen. Niet door ze voor waar te nemen, maar door -voor even- er van uit te gaan dat ze waar zijn. Een voorbeeld:

Je kent het wel, dat jij soms de enige lijkt die zich ergert aan een collega. Meer zelfs, zij die er geen punt van maken, geven advies: ‘irriteer je toch niet zo’, ‘hij is niet van slechte wil’, ‘hij is nu eenmaal zo’. Allemaal goedbedoeld advies dat meestal ons ene oor in gaat en het andere weer uit. Want jij bent ervan overtuigd dat die collega een lastpak is. Wat als we nu eens naar deze stellingen van anderen zouden luisteren en ze even voor waar aannemen? En vervolgens proberen ze te bewijzen.

Vaak zal je zien dat het je lukt om die nieuwe gedachte ook te bewijzen, bijvoorbeeld de stelling ‘hij is niet van slechte wil’. Doordat je openstaat voor dat idee, wordt het mogelijk te zien dat die collega inderdaad ook diegene is die voor de eindejaarscadeautjes zorgt of een koffietje voor je wil halen. En meteen heb je andere feedback gekregen. Logisch, want deze keer vertrok je van een andere gedachte. Mooi toch?!

Die houding aannemen is exact wat we als wetenschapper doen. We gebruiken ons creatieve brein om een hypothese te bedenken en gaan die dan aan de realiteit aftoetsen door te zoeken.

Hulp nodig bij het doorbreken van je aannames en feedback loop? Wil je op een andere manier leren kijken naar je huidige werksituatie? Een NextStep coach kan je helpen.